სამი ისტორია იმაზე, რა იცვლება, როცა ვინმე ერთ საათს გამონახავს.
ნანული 82 წლისაა და ნიკეას ქუჩაზე მარტო ცხოვრობს. შვილი ბათუმშია, კვირაში ერთხელ რეკავს. ხუთშაბათობით მასთან ლევანი მიდის: აფთიაქში გაივლის, ჩაის დალევენ, ორ საათს ლაპარაკობენ. ეს მოვლა არ არის. ეს ის არის, რომ ხუთშაბათი აღარ არის ცარიელი დღე.
მე-5 საჯარო სკოლაში ინგლისურის ერთი მასწავლებელია ოთხ კლასზე. სამშაბათობით 15:00 საათზე ექვსი ბავშვი ბიბლიოთეკაში რჩება და ქეთი მათთან მხოლოდ ინგლისურად ლაპარაკობს — გრამატიკის გარეშე: ფილმებზე, ზღვაზე, კატებზე. სამ თვეში ერთმა მათგანმა პირველად უპასუხა ტურისტს პორტთან.
ნოემბერში მოსავალი ერთ კვირაში უნდა აიღო, თორემ გაფუჭდება. გურანდას ბაღში შაბათს დილით სამი მოხალისე მივიდა: ორი ფოთელი სტუდენტი და ერთი გერმანელი, რომელიც ქალაქში სამი კვირით იყო. შუადღემდე ორმოცი ყუთი მოკრიფეს, ნომრები გაცვალეს და გაზაფხულზე ისევ დაბრუნდნენ.
არა პოსტი, რომელიც ორ დღეში იკარგება. ფილტრი: ვინ ფლობს გერმანულს B2 დონეზე და თავისუფალია სამშაბათობით.
ტელეფონი და ელფოსტა იხსნება, როცა ორივე მხარე თანახმაა. არავის ნომერი ღია სიებში არ ტრიალებს.
ყველა ორგანიზაციას ხელით ვამოწმებთ. სკოლები, NGO-ები, კომპანიები და მერია — ერთ ადგილას, სამ ენაზე.
რეგისტრაცია ორ წუთს იღებს. პაროლი არ დაგჭირდებათ.
